این روزها مهمترین خبر سیاست خارجی ایران نشست رییسان کشورهای حاشیه دریای خزر می باشد که در تهران برای حل رژیم حقوقی دریای خزر برگزار می شود.بحث تقسیم و استفاده از دریای خزر پس از فرو پاشی شوروی سابق و تشکیل روسیه جدید و کشورهای استقلال یافته شروع شد .آنجاییکه کشورهای استقلال یافته ترکمنستان-قزاقستان-آذربایجان بر خلاف آنچه که به هنگام استقلال خود یاد آور شده بودند و آن پایبندی به تمام معاهدات شوروی سابق بود ادعای مالکیت و سهم خواهی از دریای خزر را نمودند.در حالیکه ایران و شوروی در قرارداد ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰دریای خزر را بصورت مساوی ۵۰ -۵۰ تقسیم نموده بودند.د رمذاکراتی که پس از فرو پاشی شوروی بین ۵ کشور ساحلی در سالیان اخیر انجام شده است کشورهای جدید ادعای مالکیت ۲۰ درصدی هر یک از کشورها رادارند.که این مورد موافقت دولتهای ایران و روسیه قرار نگرفت و مذاکرات همچنان ادامه دارد .در دور جدید مذاکرات این ۳ کشور به همراه روسیه سهم ۱۳.۵ درصدی برای ایران در نظر گرفته اند و ان را با توجه به نوار ساحلی هر کشور تقسیم بندی نموده اند .متاسفانه به علت فشارهای آمریکا و به انزوا کشیده شدن ایران در منطقه مقامات بلند پایه در این مذاکرات برای از دست ندادن روسیه و کشورهای ساحلی در مناسبات جهانی هر گونه نظر و ادعای این کشورها را بسیار راحت پذیرفته و بحث و مذاکرات خود را بر مبنای همین ادعاها که هیچگونه مبنای حقوقی نیز ندارد قرار می دهند .ایران باید در این مذاکرات از سهم خود مبنی بر ۵۰٪ دفاع کند و هیچگونه کوتاهی نیز انجام ندهد .نباید برای باج دادن به روسیه در زمینه انرژی هسته ای و مسایل بین المللی دیگر سرزمین خود را به حراج گذاریم .مطمئنا همانطوریکه الان شاهان قاجار را به علت تقدیم کردن آذربایجان و ارمنستان و قفقاز به شوروی سابق مورد نکوهش قرار می دهیم آیندگان دولتهای امروز را مسبب و مقصر در این زمینه قلمداد می کنند.
تشکر از دنیای وبلاگ