کاغذ پاره

دیروز ۱۰ دسامبر روز جهانی حقوق بشر بود .نمی خواستم در مورد این روز چیزی بنویسم زیرا آب در هاون کوبیدن است روزی که بر خلاف سایر روزها که با استقبال رسانه های دولتی ایران مواجه میشوند در سکوت کامل به پایان رسید .مردم ایران هم که آنقدر گرفتاری و بدبختی دارند که اصلا به این چیزها فکر نمی کنند الان دارم به حرف آن سیاستمداری که گفته بود برای حکومت کردن بر ایرانیها باید انها را گرسنه نگهداری میرسم همیشه پیش خودم می گفتم معنی این حرف چیه مگر در این شکم لامصب چیه که ادمی را مجبور می کند که هر خفتی را بپذیرد .وقتی از یک ایرانی که مشکلات زندگی کمرش را خم کرده در مورد حقوق بشر می پرسی با این جواب روبرو میشوی :آقا حالت خوشه ما نون نداریم بخوریم حقوق بشر چیه؟! برو پسر جان برو به فکر نان باش که خریزه آب است!وقتی بیشتر فکر میکنم میبینم واقعا حق با همین مردمه آخه کدام آدم گرسنه ای برای حقوق خودش قیام کرده که اینها دومیش باشند.انقلاب هم که شد خزانه های مملکت پر بود شکم ها سیر بود وضع طوری نبود که برادر برادر را نشناسد .ولی الان چطور؟!اوضاع آنقدر قاراشمیش شده که قیمتها ساعت به ساعت تغییر می کند .همه در حال چاپیدن همدیگر هستند .دیگر  کمتر کسی پیدا میشود که از روی انسانیت به کسی کمک کند .ریا و دورویی در زندگی مردم رسوخ کرده .فساد انقدر در سیتم اقتصادی رسوخ کرده که هرروز باید شاهد اعلام خبری مبنی بر اختلاس فلان رییس و دزدی و زمین خواری فلان کس باشی .حالا خودتان قضاوت کنید تو این اوضاع و احوال حالی میماند که به فکر حقوق بشر باشی حقوقی که در ایران باید بیشتر به ان باید گفت حقوق تشر !چرا که وقتی حرفی از ان به میان می اید باعث تشر زدن حکومت و دستگیری و زندان میشود .خدا آخر و عاقبت ما را به خیر بگذراند.